اطلبوا العلم ولو فی الصین

یکی از بارزترین وجوه بی عدالتی در دنیای امروز ، فرصت های نا برابر برای آموختن است . دنیای پیشرفته سرسختانه از مزیت های خود در عرصه علم و فن آوری دفاع می کند و حق خود می داند که به واسطه این برتری از رفاه و آسایش بیشتر برخوردار باشد و دیگران را هم در این زمینه سهیم نکند !
ولی گاهی این تبعیض شکل بی شرمانه تری به خود می گیرد و این هنگامی است که افرادی صرفاً به واسطه عقیده خود ، از امکان آموختن محروم می شوند . اگر جوامع پیشرفته ، امروز خود را در زمینه علم و دانش صاحب حق می دانند به واسطه سالها تلاش و کوشش در این زمینه است ؛ یعنی سالهایی که دیگران سرگرم مسایل خرافی بودند آنها برای کشف روابط ضروری حاکم بر ذات کائنات تلاش می کردند . با این وجود آنها اکنون مانع سعی و تلاش دیگران برای رسیدن به یافته های جدید نمی شوند و حداقل آنکه آنها مدتها است که عرصه علم و دانش را از عرصه عقیده و مذهب جدا کرده اند و ملاک آنها برای دسترسی به علم و آگاهی ، تنها استعداد و تلاش است و البته آنکه طاووس خواهد جور هندوستان کشد .
ولی در دنیای امروز ما ، عقیده ای که در آموزه های خود فراگرفتن علم را حتی از کافران هم مجاز دانسته ، اجازه آموختن به دیگرانی که عقیده ای متفاوت دارند را نمی دهد . برای چنین گروهی علم ، ابزاری برای قدرت بیشتر و تسلط فکری و عقیدتی بر دیگران است و از همین رو نمی توانند تحمل کنند که افرادی با عقاید متفاوت به علم و دانش دست پیدا کنند ؛ مبادا که از جلال و جبروت آنها کاسته شود .
حال در این وانفسای بی عدالتی و بی انصافی عده ای با افکار متفاوت سعی دارند قالب سخت عقیده حاکم را بشکنند و بدون پیروی از عقیده حاکم و با حداقل امکانات ، چراغ علم و دانش را برای طالبان واقعی آگاهی و بصیرت روشن نگه دارند  بسیار واضح است که چنین حرکتی با مقاومت روبرو میشود و این عده مداوم سرکوب شده و به انواع بلایا دچار می گردند .
جوانان بهایی ایران بعد از سال 1357 امکان ادامه تحصیل را در دانشگاه های ایران نداشته اند تنها از سال 1384 به واسطه اصرار و پا فشاری این جوانان و از روی یک نیرنگ ، حاکمیت اجازه محدودی را برای ادامه تحصیل این جوانان صادر کرد ؛ صرفاً به این دلیل که در عرصه بین المللی اثبات کند که جوانان بهایی می توانند به دانشگاه بروند و آنهایی که از ادامه تحصیل محرومند مشکل دیگری دارند .
ولی در طول تمام این سالها جوانان مستعد بهایی از تلاش برای تحصیل علم کوتاهی نکرده اند و در قالب یک آموزش مستمر و برنامه ریزی شده به مطالعه پرداختند و علم را از هر جا و از هر کسی که می شد آموختند ؛ حال بعد از 24 سال که جوانان بهایی از طریق یک سیستم مطالعۀ خود آموز به پرورش توانایی های خود مشغول هستند ؛ حاکمیت به این نکته پی برده که این "مکان دانشگاه" نیست که به افراد علم می آموزد بلکه هدایت و راهنمایی انسانهای آگاه است که جوانان طالب دانش را در این طریق به پیش می برد و این هدایت و راهنمایی ، امروزه به طرق گوناگون در دسترس است . ولی متأسفانه حاکمیت هر از گاهی این انسانهای آگاه - که به هدایت این جوانان جویای علم مشغول هستند - را به انواع بلایا دچار می کند تا از وظیفه خطیر خود صرفه نظر نمایند ؛ غافل از آنکه این قصه سر دراز دارد و تا زمانی که انسانهای آگاه در این دنیا هستند و دانش اندوزی یک نیاز است این روند ادامه خواهد داشت .
آزاد اندیش باشید

آموزه ها

ای فرزند کنیز من

اگر سلطنت باقی بینی البته به کمال جِد از مُلک فانی درگذری ، ولکن سَتر آن را حکمتهاست و جلوه این را رمزها ، جز افئده پاک ادراک ننماید .

(ادعیه حضرت محبوب)

90/2/30

ای کاش

ای کاش چشم می گشودیم و از رویا بودن این فجایع به درگاه الهی شکر می کردیم .

ای کاش با اطمینان از پایان خوب فیلم ، صحنه های هول انگیز را خیلی راحت تماشا می کردیم .

ای کاش قادر بودیم خشمگین نشویم و همه چیز را یک شوخی احمقانه بدانیم .

ای کاش می شد غلو فجایع را کارتونی از زندگی بدانیم تا فقط از آنها درس بگیریم  .

ای کاش با باور بازی بودن وقایع می توانستیم از باخت نترسیم .

ای کاش با بیرون آمدن از این تخیل ، ظلم هم محو می شد .

ولی افسوس که این 3 سال یعنی 36 ماه یعنی 1095 روز یعنی 26280 ساعت یعنی 1576800 دقیقه یعنی 94608000 ثانیه ؛ یک رویا و یا یک فیلم و یا یک شوخی و یا یک کارتون و یا یک بازی و یا یک تخیل نیست بلکه یک واقعیتی دردناک است که هر ثانیه آن یک عمر است .

ای خدای بزرگ گر صبر تو را حدی نیست ، صبر ما را ظرفی هست شاید روزی این ظرف لبریز شود و دیگر در آن زمان به غیر از قوه قهاره تو ، از دست دیگری کاری ساخته نیست !

 

تقدیم به اسطوره های صبر و استقامت

 

آموزه ها

ای پسر روح

قفس بشکن و چون همای عشق به هوای قدس پرواز کن و از نَفس بگذر و با نَفَس رحمانی در فضای قدس ربانی بیارام .

(ادعیه حضرت محبوب)

16/2/90

آموزه ها

ای بنده من

مُلک بیزوال را به انزالی از دست منه و شاهنشهی فردوس را به شهوتی از دست مده . این است کوثر حَیَوان که از مَعین قلم رحمن ساری گشته طوبی للشّاربین .

(ادعیه حضرت محبوب)

90/2/9

آموزه ها

ای پسر تراب

حکمای عباد آنانند که تا سمع نیابند لب نگشایند چنانچه ساقی تا طلب نبیند ، ساغر نبخشد و عاشق تا به جمال معشوق فائز نشود از جان نخروشد پس باید حبه های حکمت و علم را در ارض طیبه قلب مبذول دارید و مستور نمائید تا سنبلات حکمت الهی از دل برآید نه از گِل .

(ادعیه حضرت محبوب)

2/2/90

ظهور بسیار دیر است

مدتی است که از پخش وسیع فیلمی با عنوان " ظهور بسیار نزدیک است " می گذرد و این امر توجهی را به خود  جلب کرده است . هر چند استدلال سطحی و تناقضات بسیار فیلم درخور پاسخ نیست و چنین مطالبی هیچ گاه برای انسان های آگاه ، قابل تأمل نمی باشد و بزودی بطلان آن آشکار می شود ولیکن نکته ای که قابل توجه است ، سکوت افرادی است که از آنها علناً بعنوان نشانه ظهور نام برده می شود !

تأیید و رد نکردن مطالب این فیلم توسط افرادی که از آنها در فیلم نام برده می شود چه عواقبی می تواند در پی داشته باشد ؟ بی محتوی بودن این فیلم و عدم تناسب شأن و مقامی که برای برخی افراد قائل شده از یک طرف برای مدتی موافقان و مخالفان این فیلم را سرگرم مباحث جنجالی و هیجان انگیزی می کند که قرن ها است بشر بیچاره را به خود مشغول کرده و هر از گاهی عده ای جهت گرمی این آتش هیزمی بر آن می افکنند ، همانند زمانی که مسیحیان خود را آماده کرده بودند تا مسیح را هنگامیکه سوار بر ابر از آسمان فرود می آید همراهی کنند و چقدر زود این سراب ازبین رفت . از طرف دیگر پس از گذشت اندک زمانی و با اثبات کذب بودن ادعای این فیلم ، بنیاد اعتقادی بخشی از جامعه دچار تزلزل شده و چه بسا بکلی از دین و باورهای دینی بیزار می شوند ؛ در آن زمان شاید رد ادعای این فیلم بسیار دیر باشد .

به هر حال انگیزه سازندگان این فیلم هر چه باشد ، باید توجه علاقه مندان به این گونه شایعات را به این نکته جلب کرد که برای ظهور ، زمان بسیار دیر شده است و اگر قرار بود اراده الهی در گرو تحقق تمام علائم گوناگونی باشد که برای بسیاری از آنها سندی وجود ندارد و برای بقیه نیز تفاسیر مختلف وجود دارد ؛ تا کنون ظهور تمامی مظاهر مقدسه معطل مانده بود ولی خوشبختانه چنین نیست و اراده الهی مافوق فهم و ادراک سطحی ما انسانها است . این چنین است که ظهور مظاهر مقدسه خیلی زود ، دیر میشود و اگر چنین نبود ؛ همراهان ایشان همواره اندک نبودند و یاری ایشان کار راحتی بود و امر ایشان به سرعت عالمگیر می شد.

اینکه خداوند ، اولیای خود را به سادگی برمی انگیزد و نه با آب و تاب ؛ انسانهای بسیاری را دچار امتحان می کند از همین رو یاران این انسانهای بزرگ برای پیشرفت امر آنها باید بسیار زحمت بکشند و از راحت و آسایش خود بگذرند . گرچه این جانفشانی ها ، زینت بخش بسیاری از صفحات تاریخ است ولی افسوس که گوش فراموشکار از درک پند تاریخ عاجز است .

آزاد اندیش باشید